Dissipatie in weerstanden

Weerstanden worden in diverse modellen gemaakt met elk zijn eigenschappen. Zo zijn er standaard weerstandjes, zoals die op school worden gebruikt, vaak slechts geschikt voor een 1/8 Watt, zie ook figuur 2.2. Dat betekend dat de uitkomst van formule  2.1 niet groter mag zijn dan 0,125 Watt.

$$P = I^2\cdot R$$ (2.1)

Dus als ik 1 mA door een 1 K weerstand laat lopen dan krijg je:

$$P = (1\cdot10^{-3})^2 \cdot 1\cdot 10^{3}= 1\cdot10^{-3}$$   Watt

Het is dan makkelijk te zien dat je bij 10 mA een 100 mW moet gaan dissiperen en dat je dan al dicht in de buurt komt van de maximale dissipatie.

Bij 100 mA komt de derde wet van Kirchoff^2.1 om de hoek kijken. Van dit opwarmen wordt ook wel eens handig gebruik gemaakt. Zo zijn er thermische zekeringen, of weerstanden die met een speciaal soldeer gesoldeerd zijn, waardoor na te warm worden de verbinding onderbroken wordt.

Figuur 2.2: De verschillende weerstanden.